Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

«Φάκελος Κύπρου»: Φωνές από Λευκωσία για «παρεμβάσεις και αναλήθειες»




«Φάκελος Κύπρου»: Φωνές από Λευκωσία για «παρεμβάσεις και αναλήθειες»

Εξωθεν «παρεμβάσεις» και «εμφανέστατα αναληθείς καταθέσεις» στον «Φάκελο της Κύπρου» που παρέδωσε η ελληνική Βουλή στη Λευκωσία διαπιστώνει το μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της κυπριακής Βουλής και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κύπρου Πέτρος Παπαπολυβίου.
Όπως αναφέρει το μέλος της επιτροπής, τα αρχεία «έχουν υποστεί παρεμβάσεις και αφαιρέσεις, πέρα από τις συνήθεις ανά τον κόσμο “εθνικές προστασίες”, ενώ ειδικά οι υποκειμενικές προσωπικές καταθέσεις είναι σε πολλά σημεία εμφανέστατα αναληθείς».
Ωστόσο επισημαίνει ότι αυτό δεν μειώνει την ιστορική σημασία συνολικά τόσο του υλικού όσο και της παράδοσης στην κυπριακή Βουλή του αντιγράφου του πρωτότυπου αρχείου του «Φακέλου της Κύπρου» από τη Βουλή των Ελλήνων.
Σε συνέντευξη σε κυπριακή εφημερίδα ο καθηγητής κ. Παπαπολυβίου επισημαίνει την τεράστια εθνική σημασία του αρχειακού υλικού, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι 43 χρόνια μετά το πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στην Αθήνα «επικράτησε επιτέλους η λογική ότι με το να διατηρούνται κλειστά τα αρχεία για το Κυπριακό δεν εξυπηρετούνται ούτε η ιστορική αλήθεια ούτε το εθνικό συμφέρον ούτε η δημοκρατία».
Όπως αναφέρει το μέλος της επιτροπής που θα εξετάσει τον «Φάκελο της Κύπρου», το να παραμένουν κλειστά τα επίμαχα αρχεία συνιστούσε «ασέβεια και προσβολή σε αυτούς που έχασαν τη ζωή τους πολεμώντας το καλοκαίρι του 1974», ενώ αναφέρεται και στο δεύτερο τμήμα του «Φακέλου», το οποίο θα παραδοθεί τους ερχόμενους μήνες.
Πρόκειται για το συμπληρωματικό υλικό από διάφορες υπηρεσίες και υπουργεία, κυρίως στρατιωτικής προέλευσης, για το Κυπριακό.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗΣ : Ταΐζοντας αδέσποτα




Ταΐζοντας αδέσποτα

Ιστορίες τρέλας με συγκατοίκους και αστυνομικούς.

«Δεν μπορούμε, κυρία μου, να γνωρίζουμε απέξω όλους τους νόμους!» Το «όργανο» έχει βγει από τη στολή του. Η καταγγελία ανέφερε ότι «μια τρελή ταΐζει τις γάτες στην πιλοτή» και το «100» έχει κληθεί για να καταστείλει αυτή την ανατρεπτική δράση. Η «τρελή», μια μεσόκοπη ευγενική κυρία, προσπαθεί να εξηγήσει ότι δεν απαγορεύεται να ταΐζουμε τα αδέσποτα ζώα, ίσα-ίσα επιβάλλεται. Και αναφέρει τους δυο πρόσφατους νόμους, τις υποχρεώσεις των δημοτικών αρχών και άλλα ψιλά γράμματα...
«Οι ένοικοι καταγγέλλουν ότι βρωμίζετε τους κοινόχρηστους χώρους», συνεχίζει ο αστυφύλαξ. «Δείξτε μου, που είναι η ρύπανση. Βρείτε ένα χαρτί, μια πεταμένη κονσέρβα, ένα λεκέ από υπολείμματα τροφής», επιμένει η κυρία.
Και τότε, το μεγαλείο της έννομης τάξης ξεδιπλώνεται: «Δεν είναι δική μου δουλειά αυτή, κυρία μου. Σας παρακαλώ να φύγετε». «Μα, εδώ μένω!». «Τότε να μην ταΐζετε τα ζώα, αφού ενοχλούνται οι συνένοικοί σας»...
Ας πούμε ότι τα όργανα -αν και ΕΙΝΑΙ υποχρεωμένα να γνωρίζουν ΟΛΟΥΣ τους νόμους- δεν δύνανται, λόγω φόρτου και δικανικής πολυπλοκότητας. Το ελαφρυντικό παύει να ισχύει, όταν ένας πολίτης επισημαίνει τον σχετικό νόμο. Αν έχουν αντιρρήσεις, οφείλουν να ελέγξουν τη νομοθεσία και να επανέλθουν. Όχι να αφουγκράζονται την πλειοψηφία του μικρόκοσμου μιας πολυκατοικίας και να δίνουν δίκιο στους πλειοψηφούντες...
Και ναι. Ο νόμος επιτρέπει να ταΐζουμε, να ποτίζουμε και να φροντίζουμε τα αδέσποτα. Όταν μάλιστα μεριμνούμε για την τήρηση των συνθηκών υγιεινής και την κοινή ησυχία, όπως ορίζονται από το νόμο, τότε κανείς δεν μπορεί να μας ενοχλήσει...

K9LIFE
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑΚΗ





Νόμος 4235/2014: Επιτρέπεται να ποτίζουμε και να ταΐζουμε τα αδέσποτα ζώα!

Το καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά και τα αδέσποτα ζώα στις πόλεις και τα χωριά δεν υποφέρουν μόνο από την έλλειψη φαγητού ή από τις ασθένειες αλλά κυρίως βασανίζονται από την έλλειψη νερού. Η νομοθεσία μπορεί να ορίζει ότι οι δήμοι πρέπει να τοποθετούν ποτίστρες και ταΐστρες για τα αδέσποτα αλλά ελάχιστοι έχουν κάνει το γράμμα του νόμου πράξη.

Δικαίωμα τους και υποχρέωση μας!

Όλοι εμείς που αγαπάμε τα ζώα οφείλουμε να τοποθετούμε έξω από το σπίτι μας ή σε δημόσιους χώρους δοχεία νερού ή και φαγητού. Ο νόμος μας το επιτρέπει αρκεί να τηρούμε τους κανόνες καθαριότητας και υγιεινής. Η σίτιση και το πότισμα των ζώων είναι υποχρέωση των ανθρώπων και δικαίωμα αυτών των πλασμάτων.
Ο νόμος 4235/2014 άρθρο 46 παράγραφος ε συγκεκριμένα αναφέρει: «10. Την ευθύνη για την επίβλεψη και τη φροντίδα των επανεντασσόμενων αδέσποτων ζώων έχουν, από κοινού, οι Δήμοι, οι οποίοι μάλιστα δύνανται να δημιουργήσουν και σημεία παροχής τροφής και νερού για τα ζώα αυτά, καθώς και τα συνεργαζόμενα με αυτούς φιλοζωικά σωματεία και ενώσεις. Δεν απαγορεύεται η παροχή τροφής και νερού σε αδέσποτα ζώα συντροφιάς από φιλόζωους πολίτες, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι κανόνες καθαριότητας και υγιεινής».

 

Μνήμη Τάσου Ισαάκ - Σολωμού Σολωμού




Μνήμη Τάσου Ισαάκ - Σολωμού Σολωμού

Ταξίδεψαν πριν ακριβώς από 21 χρόνια για τη γειτονιά των αγγέλων, αγκαλιά με τη γαλανόλευκη και τον εθνικό ύμνο του Διονυσίου Σολωμού στα χείλη. Δύο λεβέντες άφοβοι, που όρθιοι και άοπλοι τα έβαλαν με τις ορδές του Αττίλα, με μοναδικό εφόδιό τους τον πόθο για λευτεριά της μικρής ιδιαίτερης πατρίδας τους.
Θα τους συντροφεύει διαιώνια η δόξα την οποίαν κατέκτησαν επαξίως στο πεδίο της τιμής, σε στιγμές πραγματικής αντίστασης, καθώς ελεύθεροι δρασκέλιζαν το συρματόπλεγμα της ντροπής.
Πρώτος διάβηκε την Αχερουσία στο ταξίδι για τους ουρανούς, ύστερα από την απεχθή και πρωτοφανούς αγριότητας δολοφονία του στις 11 Αυγούστου του 1996, ο Τάσος Ισαάκ. Τον ακολούθησε τρεις μέρες αργότερα ο Σολωμός Σολωμού, που δολοφονήθηκε εν ψυχρώ κατά τη διάρκεια μαχητικής διαδήλωσης διαμαρτυρίας για την άνανδρη δολοφονία του Τάσου, αμέσως μετά την κηδεία του στο κοιμητήριο Παραλιμνίου. Είχε ορκιστεί πάνω στο φρεσκοσκαμμένο μνήμα του ξαδέλφου του να κατεβάσει την τουρκική σημαία από τον ιστό της, στον οποίο κυμάτιζε φρουρούμενη από τις σιδηρόφρακτες στρατιές του ανατολίτη εχθρού, χωρίς ποτέ κανείς να τολμήσει να την πλησιάσει, για 22 συναπτά χρόνια. Δέχθηκε τις σφαίρες από το όπλο ψευδοϋπουργού του Ντενκτάς, λίγο πριν φτάσει στην κορυφή του κατοχικού ιστού. Ματωμένο το παλικάρι, με το τελευταίο τσιγάρο στα χείλη, συνέχισε να κρατά αγκαλιά το κοντάρι, μέχρι που έπεσε αιμόφυρτος στην κυπριακή γη. Ξεψύχησε φιλώντας παντοτινά το ματωμένο χώμα της γης που τον γέννησε. Και έμελλε η ηρωική του θυσία να είναι η τελευταία πράξη ουσιαστικής αντίστασης κατά του κατακτητή.
Οι δύο ηρωομάρτυρές μας, με τη θυσία τους, κατάφεραν να μεταφέρουν σε κάθε γωνιά της Γης το μήνυμα πως όσα χρόνια κι αν περάσουν τα τετελεσμένα της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής δεν θα κάψουν τη δίψα για λευτεριά. Το αίμα τους, που έβαψε το συρματόπλεγμα, όμως, παρά τις αρχικές προσδοκίες που δημιούργησε, δεν στάθηκε δυστυχώς ικανό να αλλάξει την πορεία των γεγονότων! Στη σημερινή άναρχη πραγματικότητα δεν έχουν θέση τα αγνά συναισθήματα, οι θυσίες και οι ρομαντισμοί. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν οι κατακτημένοι δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται τις πραγματικές διαστάσεις της κατοχής, οριοθετώντας τον αγώνα αντίστασης μέσα σε απροσδιόριστες συμβιβαστικές παραμέτρους και όχι σε πλαίσια αντικατοχικά!
Και τότε και τώρα, Λευκωσία και Αθήνα, αντί να διεξάγουν έναν αγώνα με στόχο να εκθέσουν διεθνώς την Τουρκία και τα κατά καιρούς μίσθαρνα όργανά της στα Κατεχόμενα, προτίμησαν και προτιμούν τη λήθη και τη σιωπή. Λευκωσία και Αθήνα, αντί να πάρουν το μήνυμα της θυσίας τους και να το μετατρέψουν σε αγώνα διεκδικητικό, επέλεξαν τον δρόμο ενός ανήκουστου και πέραν κάθε ανθρώπινης λογικής συμβιβασμού. Κάποιοι μάλιστα ασέλγησαν με τρόπο ελεεινό στη μνήμη τους. Κάποιοι στην πρώτη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου αποκάλεσαν «τρελό» τον Σολωμό!
Έτσι φτάσαμε στο σημείο τους δύο ηρωομάρτυρές μας να τους θυμούνται σχεδόν αποκλειστικά τα μέλη του Συλλόγου Μοτοσικλετιστών Κύπρου, που μαζί με μερικούς ακόμα «εκτός εποχής» πολίτες, κάθε Αύγουστο, επαναλαμβάνουν τις εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, με πορεία που διασχίζει την κυπριακή επικράτεια για να φτάσει στο οδόφραγμα της Δερύνειας και να καταλήξει στο Παραλίμνι. Μιας πορείας που τότε ξεκίνησε συμβολικά από το Βερολίνο (τη μοναδική μοιρασμένη ευρωπαϊκή πόλη που ενώθηκε), πέρασε από διάφορες χώρες, έφτασε ύστερα από αρκετές μέρες στην Ελλάδα για να καταλήξει μέσω Πειραιά στη Λεμεσό κι ύστερα από περιπετειώδη τρόπο στο οδόφραγμα της ντροπής στη Δερύνεια, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Υστερόγραφο: Ηγέτης μεγάλου πολιτικού κόμματος της Κύπρου, στην πρώτη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου αμέσως μετά τις δολοφονίες των Ισαάκ και Σολωμού, αποκάλεσε «τρελό» τον Σολωμό («θα ασχολούμαστε με έναν πελλό*», είπε επί λέξει)! Μου το εκμυστηρεύτηκε λίγους μήνες μετά τα αιματηρά γεγονότα της Δερύνειας ο Βάσος Λυσσαρίδης, όταν βρέθηκε στη Λάρισα, προσκαλεσμένος του Συλλόγου Κυπρίων Νομού Λάρισας, για να μιλήσει σε εκδήλωση εορτασμού της επετείου της ΕΟΚΑ 1955-59.
*τρελό (από το απολωλός)
Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή
Επίκουρος καθηγητής στο ΤΕΙ Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Τι πρέπει να κάνουμε αν κινδυνεύσουμε από θαλάσσια ρεύματα





Τι πρέπει να κάνουμε αν κινδυνεύσουμε από θαλάσσια ρεύματα

Γράφει ο Αντώνιος Ι. Τζομπανάκης

Με αφορμή την προσωπική μου εμπειρία και τις πολυπληθείς αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχετικά με περιστατικά πνιγμών, έλαβα την απόφαση να συντάξω το παρόν άρθρο, με σκοπό να σας γνωστοποιηθούν οι κίνδυνοι, οι μύθοι καθώς και να γίνουν κάποιες ζωτικής σημασίας επισημάνσεις σχετικά με την συμπεριφορά των ελληνικών θαλασσών.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν ξεκαθαρίζοντας κάποια βασικά πράγματα:
Μύθος Νο1: "Το ρεύμα άμα το αφήσεις να σε πάρει μπορεί να σε βγάλει στη μέση του Ωκεανού."
Η παραπάνω φράση έχει πανικοβάλλει τόσο πολύ κόσμο, με αποτέλεσμα ένας άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται μέσα σε ένα θαλάσσιο ρεύμα, να κατασπαταλά τις δυνάμεις του κολυμπώντας κόντρα σε αυτό και τελικά να χάνει τη ζωή του. Τα ρεύματα στις ελληνικές παραλίες έχουν ένα μέσο όρο μήκους 10-50μ, πράγμα το οποίο θα έπρεπε να εμψυχώνει κάποιον κολυμβητή που βρίσκεται μέσα σε αυτό και όχι να τον πανικοβάλλει.
Μύθος Νο2: "Για να βγεις από ένα ρεύμα πρέπει να κολυμπήσεις με όλη σου τη δύναμη κόντρα σε αυτό"
Η αντίληψη αυτή είναι η κύρια αιτία θανάτου και θα αναλυθεί παρακάτω.
Μύθος Νο3: "Εάν έχεις παρακολουθήσει ένα σεμινάριο ή έχεις διαβάσει ένα άρθρο, είσαι πλέον ικανός ναυαγοσώστης"
Λοιπόν αυτό το θέμα δεν είναι καθόλου απλό. Καταρχάς θα γίνω γραφικός και θα πω πως η θάλασσα δεν είναι αυτό που φαίνεται απέξω μιας και η πραγματική δυσκολία δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτή που εκτιμάει ο παρατηρητής. Η καλή θέληση βεβαίως εκτιμάται, αλλά η καλή θέληση πάρα πολλές φορές έχει πολλαπλασιάσει τον αριθμό των θυμάτων. Χαρακτηριστικά θυμάμαι περιστατικό στο οποίο κλήθηκα να διασώσω μια νεαρή, η οποία προσπάθησε να διασώσει έναν ηλικιωμένο, ο οποίος προσπάθησε να διασώσει έναν ανήλικο. Ένας πρόχειρος υπολογισμός 60+75+40 κιλά=175kg. Εκατόν Εβδομήντα Πέντε κιλά ρυμούλκησης. Θα προτιμούσα να λάμβανα μόνος μέρος σε Plane Pull. Πέραν τούτου, ένα θύμα υπό έντονο στρες, υπερπολλαπλασιάζει τη δύναμη του και γίνεται εξαιρετικά επιθετικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το οποίο ανακαλώ, πατέρας ο οποίος βύθιζε την ίδια του την κόρη ώστε να τη χρησιμοποιήσει ως μέσο πλευστότητας.
Μύθος Νο4: "Ό,τι καιρό και σημαία και να έχει, ο ναυαγοσώστης έχει την υποχρέωση να πραγματοποιήσει διάσωση"
Μέγα Λάθος. Δεν υπάρχει πουθενά γραμμένο πως η ασφάλεια του θύματος βρίσκεται ανώτερα σε ιεραρχία από την ασφάλεια του ναυαγοσώστη. ΑΥΣΤΗΡΑ. Από την στιγμή που υπάρχει Κόκκινη Σημαία, είσαι είτε στην θέληση του Ναυαγοσώστη, ή στου Θεού.
Μύθος Νο5:"Εάν φωνάξετε βοήθεια κάποιος θα σας ακούσει"
Σε συνθήκες δυνατού κυματισμού και αέρα εάν βρίσκεστε σε μεγάλη απόσταση από την ακτή, με το να φωνάξετε για βοήθεια το μόνο που θα καταφέρετε είναι να αρχίσετε να λαχανιάζετε. Είναι αδύνατον πολλές φορές να ακουστεί ακόμα και η σφυρίχτρα του ναυαγοσώστη. Δοκιμάστε να φωνάξετε μια-δυο φορές και έπειτα επενδύστε σε σινιάλα με τα χέρια. Δε χρειάζεται πανικός. Ηρεμία και εάν είναι δυνατόν να ξεκουραστείτε σε ύπτια θέση κάντε το.
Μιας λοιπόν και μιλάμε για σημαίες. Όλα αυτά τα χρόνια έχω διαπιστώσει πως η άγνοια για την σημασία των σημαιών είναι τεράστια. Έχουμε λοιπόν:

ΣΗΜΑΙΕΣ

Πράσινη: Η θάλασσα είναι ασφαλής.
Κίτρινη: Απαιτείται προσοχή. Μην απομακρύνεστε από την ακτή και ενημερωθείτε από τον Ναυαγοσώστη για το ποια τμήματα της παραλίας προβλέπονται για κολύμβηση.
Κόκκινη: Απαγορεύεται αυστηρά η είσοδος στο νερό. Θάλασσα πολύ επικίνδυνη.

Σε ένα ναυαγοσωστικό πύργο θα δείτε επιπλέον δυο σημαίες:


 Τι είναι ένα θαλάσσιο ρεύμα;
Είναι η κίνηση ενός τμήματος νερού προς μια συγκεκριμένη η ανορθόδοξη κατεύθυνση, ανεξάρτητα από την υπόλοιπη θάλασσα.

Πως μπορώ να ξεχωρίσω ένα θαλάσσιο ρεύμα;


Το ότι τα ρεύματα είναι υπόγεια και δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι, αποτελεί επίσης μύθο. Αυτό αφορά μεγαλύτερα βάθη από τα συνηθισμένα. Είναι όμως πιο εύκολο να εντοπιστούν από ψηλά και για ικανό χρονικό διάστημα.  Μερικά χαρακτηριστικά τα οποία καθιστούν τα ρεύματα ορατά είναι:
1) Υπάρχει μια διακοπή στην κυματογραμμή όπως φαίνεται στην παραπάνω εικόνα. Αυτό συμβαίνει λόγο της τοπογραφίας του βυθού που έχει ως αποτέλεσμα ο όγκος του υγρού μέσα στα όρια του ρεύματος να κινείται αντίθετα από την φορά των κυμάτων.
2) Η επιφάνεια του νερού στο ρεύμα δεν είναι τόσο κυματώδης, αλλά θυμίζει την εικόνα ενός αναβράζοντος Depon.
3) Ακολουθούν παράδοξα μοτίβα κινήσεων. Ένα επικίνδυνο σημείο και επιβεβαιωμένο ρεύμα δεν είναι απαραίτητο ότι συνεχώς κινείται αντίθετα από το κύμα. Οι κινήσεις του είναι περιοδικές και κυρίως τυχαίες. Για παράδειγμα, εάν κάποιος κολυμβητής σταθεί απέξω, εκτιμήσει την κατάσταση ως ασφαλή και μπει στο νερό, έχει διανύσει αρκετό χρόνο ώστε το ρεύμα να προλάβει να ενεργοποιηθεί και να βρεθεί προ εκπλήξεως. Χρειάζεται για κάθε ρεύμα διαφορετικός χρόνος παρατήρησης ώστε να κριθεί ως ασφαλές.
Τι μπορούμε να κάνουμε εάν βρεθούμε εγκλωβισμένοι σε ένα ρεύμα;
Η πλειοψηφία των θανάτων από πνιγμούς οφείλεται στην κόπωση. Πολλοί λουόμενοι λόγω άγνοιας προσπαθούν απελπισμένα να κολυμπήσουν κόντρα στο ρεύμα όπου και φυσικά εξαντλούν τις δυνάμεις τους, αναπνέουν ακανόνιστα, εμβαπτίζονται στο νερό και ξεκινά η θανατηφόρα αλληλουχία από προβλήματα στις αεροφόρους οδούς (στόμα, μύτη) και φτάνουν μέχρι και τις χημικές διαταραχές στο σώμα.
Οι ενέργειες:
1) Κρατάμε την ψυχραιμία μας, κάνουμε σινιάλο στους παρευρισκόμενους με μια σχετική εξοικονόμηση στις δυνάμεις μας. Το μέλημα μας είναι να ειδοποιηθεί κάποιος και να μείνουμε στην επιφάνεια.
2) Οι μόνες έξοδοι από το ρεύμα είναι, είτε να μας φτάσει στο τέλος του (λεπτή πράσινη γραμμή) και να βγούμε από 10-15μ πιο μακριά, είτε να κολυμπήσουμε σε γωνία 45° (έντονη πράσινη γραμμή) , κάθετα δηλαδή σε αυτό όπως φαίνεται στην εικόνα. Η δεύτερη μέθοδος απαιτεί λίγο καλύτερη φυσική κατάσταση και πιο επιθετική κολύμβηση.
3) Πρόληψη υπέρ αντιμετώπισης. Τα συνήθη ωράρια ναυαγοσωστών είναι 10.30-17.30. Καλό λοιπόν θα είναι να ενημερωθούμε από τον υπεύθυνο ναυαγοσώστη, για τα ασφαλή τμήματα της παραλίας και να ακολουθήσουμε πιστά τα όρια τα οποία θέτει. Όταν ενημερωθούμε πως υπάρχει ενεργό ρεύμα ΔΕΝ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΣΤΑ 10 ΜΕΤΡΑ. Η δύναμη του νερού είναι τεράστια ακόμα και όταν το ύψους του είναι στα γόνατα σας. Αφήστε την περιέργεια για τα Waterpark. Θεωρείται πλεόν αυτονόητο πως απαγορεύεται η κολύμβηση μετά από γεύμα η χρήση οινοπνευματωδών. Από την άλλη όμως θα πρέπει να είμαστε ενυδατωμένοι και όχι με άδειο στομάχι όλη μέρα ειδικά σε περιόδους καύσωνα. Επίσης οι ευάλωτες ηλικιακές ομάδες καλό θα ήταν να συνοδεύονται από κάποιον συγγενή-παρατηρητή.
4) Σε περίπτωση που έχετε "πιει" αρκετό νερό, μεταφερθείτε στο τοπικό νοσοκομείο καθώς ο κίνδυνος του "δευτερεύοντος πνιγμού" εξακολουθεί να υφίσταται για αρκετές ώρες, ίσως και μέρες, χρόνος ο οποίος είναι συνάρτηση του όγκου νερού που έχει καταπωθεί, της ηλικίας (παιδιά, υπερήλικες) και της γενικής κατάστασης της υγείας.
5) Εάν υπάρξετε μάρτυρες κάποιου περιστατικού, ειδοποιήστε τον ναυαγοσώστη σε υπηρεσία, ενημερώστε τους ντόπιους σε απουσία αυτού καθώς και τη λιμενική αρχή. (Τηλ 108) Εάν το συμβάν χρήζει  Α' Βοήθειες και βρίσκεστε μόνοι, καλέστε 166 και αφού δώσετε τα απαραίτητα στοιχεία ζητήστε από τον τηλεφωνητή να σας δώσει οδηγίες.
Καλό Καλοκαίρι!

*Τζομπανάκης Ι. Αντώνιος. Δοκ. Πυροσβέστης Διασώστης Ορμητικών Νερών και Πλυμμηρικών Καταστάσεων Rescue 3 GR Επ/τίας Ναυαγοσώστης-Αυτοδύτης