Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Κώστα Παπαχλιμίντζο : Το ξεχασμένο βιβλίο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας (μας)





Το ξεχασμένο βιβλίο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας (μας)

Το πόνημα του διαπρεπούς καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Χαρίτωνος Κοριζή καταρρίπτει με πλήθος στοιχείων τους ισχυρισμούς των Σλάβων, παρουσιάζοντας την ιστορική αλήθεια για την περιοχή

Από τον Κώστα Παπαχλιμίντζο 

Κι όμως, το μακεδονικό ζήτημα απασχολούσε έντονα τη χώρα μας -αλλά και την ευρύτερη «γειτονιά» μας- ήδη από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα, την περίοδο δηλαδή που η Ελλάδα μετρούσε τις πληγές της από την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Το 1946, όταν ο στρατάρχης Τίτο ανακήρυξε την Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, στην Ελλάδα ο Χαρίτων Κοριζής, ανιψιός του πρώην πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κοριζή, ήταν μόλις 18 ετών. Οι σλαβικές επιβουλές στη Μακεδονία έδωσαν το έναυσμα στον μετέπειτα διαπρεπή καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών να ξεκινήσει μια εκτεταμένη έρευνα σε πλήθος από ελληνικές και ξένες πηγές, που οδήγησαν το 1950 στην κυκλοφορία του βιβλίου «Μακεδονία Γη Ελληνική».
Τα σπουδαία ευρήματα από αυτό το ξεχασμένο βιβλίο, μεγάλης ιστορικής αξίας, παρουσιάζει σήμερα η «κυριακάτικη δημοκρατία», που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο η ελληνική εφημερίδα της Μελβούρνης «Αυστραλοέλληνας», για να αντιμετωπίσει την ανθελληνική προπαγάνδα που αναπτυσσόταν στην Αυστραλία, δημοσίευσε σε συνέχειες όλο το βιβλίο. Ο ίδιος ο Κοριζής στη συνέχεια διετέλεσε καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ δίδαξε Πολιτική Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Νιρεμβέργης. Την περίοδο που συνέγραψε το πόνημα για τη Μακεδονία φοιτούσε στην Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ μετά ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βόνης.
Η ιστορική αφήγηση του Κοριζή αρχίζει από το 2000 με 2500 π.Χ., όταν κατέβηκαν οι πρώτοι Έλληνες από τον Βορρά στη Μακεδονία, όπου μέχρι τότε ζούσαν οι Θράκες. Μάλιστα, όπως γράφει ένας Γερμανός καθηγητής Αρχαίας Ιστορίας στη Ρώμη, ο Beloch, στο βιβλίο του που εκδόθηκε το 1913: «Η φυλετικά καθαρώτατη ελληνική φυλή πρέπει να ήσαν οι Μακεδόνες, μετ' αυτούς δε οι Ηπειρώται και οι Θεσσαλοί».
Αναφέρεται, ωστόσο, και στις μελέτες άλλων ξένων διαπρεπών ερευνητών. «Ο ένας, ο γνωστός Ελβετός δημοσιολόγος δρ Βάλτερ Σταίνχελιν στο φύλλο του Μαΐου 1948 του ελβετικού περιοδικού “Ατλαντίς” σε μελέτη του με τίτλο “Δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα”, γράφει: Μόνο το γεγονός ότι οι Μακεδόνες προσπάθησαν να εξελληνίσουν ολόκληρο τον κόσμο και μετέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό στη Δύση είναι αρκετό για να ενισχύσει την άποψη της συγγένειας των δύο φύλων. Υπάρχουν όμως και άλλα, περισσότερο σοβαρά στοιχεία. Οι Μακεδόνες βασιλείς είχαν μεταφέρει το δέντρο της καταγωγής τους σε αρχαίες ελληνικές οικογένειες. Έτσι ο Μέγας Αλέξανδρος ονομαζόταν με υπερηφάνεια απόγονος του Αρχιμήδη και του Ηρακλή».
Συνεχίζει δε ο Σταίνχελιν σε άλλο σημείο: «Κατ' αρχήν είμεθα υποχρεωμένοι να καθορίσουμε ότι Μακεδονία στο σύνολό της σημαίνει απλώς μια γεωγραφική περιοχή. Μακεδονική φυλή δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται μακεδονικός λαός. Στην ελληνική Μακεδονία όλοι γενικά οι κάτοικοί της, μέχρι και του τελευταίου, μιλάνε καθαρά ελληνικά».
Παράλληλα, το βιβλίο «Μακεδονία Γη Ελληνική» καταγράφει και το άρθρο του Γάλλου Jean Savant στην εφημερίδα «Epoque» στις 20 Απριλίου 1949 με τίτλο «Η Μακεδονία θα επιτρέψει στην ΕΣΣΔ να προσαρτήσει την Ελλάδα;», το οποίο -μεταξύ άλλων- αναφέρει: «Οι Μακεδόνες είχαν κοινούς προγόνους με τους πληθυσμούς, τους επονομαζόμενους πελασγικούς, από όπου προέρχονται όλοι οι Έλληνες. Η μακεδονική γλώσσα δεν ήταν παρά μία από τις πολυάριθμες διαλέκτους της αρχαίας Ελλάδος».
Στη συνέχεια, ο Χαρίτων Κοριζής, αφού καταρρίπτει με πλήθος ιστορικών στοιχείων τις θεωρίες περί εισβολής και εγκατάστασης Σλάβων στη Μακεδονία, αναζητά τη σύνθεση του τοπικού πληθυσμού στις αρχές του 20ού αιώνα και παραθέτει δύο σπάνια στοιχεία: Πρώτον, την απογραφή που έγινε το 1904 από τον Οθωμανό γενικό επιθεωρητή των βιλαετίων Θεσσαλονίκης, Μοναστηρίου και Κοσσυφοπεδίου, υπό την εποπτεία της Ρωσίας και της Αυστροουγγαρίας. Με βάση λοιπόν την -εχθρικά διακείμενη προς την Ελλάδα- τουρκική στατιστική, στη σημερινή Μακεδονία υπήρχαν τότε 429.000 Έλληνες και 124.000 Βούλγαροι. Δεύτερον, ειδική μελέτη που δημοσίευσε η Κοινωνία των Εθνών το 1926 αναφέρει ότι προ της ανταλλαγής των πληθυσμών έμεναν στη σημερινή Μακεδονία 513.000 Έλληνες και 119.000 βουλγαρίζοντες. Και ο Κοριζής υπογραμμίζει: «Η σύνθεση του πληθυσμού υπήρχε παρ' όλη τη βουλγαρική τρομοκρατία, τα φρικτά εγκλήματα των κομιτατζήδων... Τα ελληνικά σχολεία λειτουργούσαν με όλες τις πυρπολήσεις και τις βουλγάρικες σφαγές».
Η ισχνή παρουσία των Σέρβων και η παραδοχή για εφεύρεση ξεχωριστής εθνότητας
Νωρίτερα, συγκεκριμένα το 1887, όπως αποκαλύπτει ο συγγραφέας, ο βετεράνος πολιτικός και διπλωμάτης της Σερβίας Βλάντσεν Τζόρτζεβιτς έγραψε στα απομνημονεύματά του ότι κατά την περίοδο που ήταν υπουργός Παιδείας θέλησε να γνωρίσει και να παρακολουθήσει την πρόοδο της σερβικής προπαγάνδας στην παλαιά Σερβία και τη Μακεδονία. «Τότε δε έμαθε με μεγάλη του απογοήτευση πως μόνο βορείως των Σκοπίων λειτουργούσαν σερβικά σχολεία κι αυτά όλα κι όλα ήταν 4 με 46 δασκάλους».
Παρ' όλα αυτά, τονίζει ο συγγραφέας, «είχαν το θράσος οι Γιουγκοσλάβοι το 1940-41 να ζητούν τη Θεσσαλονίκη και σήμερα ακόμη να διεκδικούν τη Μακεδονία μας». Παραθέτει, μάλιστα, απόσπασμα από ομιλία του Αδόλφου Χίτλερ προς το Ράιχσταγκ στις 4 Μαΐου 1941: «Η Γιουγκοσλαβία έλαβε προσέτι, κατόπιν συγκεκριμένης αξιώσεως της κυβερνήσεώς της, την διαβεβαίωση ότι θα λάβει, εν περιπτώσει εδαφικών μεταβολών εις τα Βαλκάνια, μια διέξοδο εις το Αιγαίον Πέλαγος, τελούσαν υπό την γιουγκοσλαβικήν κυριαρχίαν, περιλαμβάνουσαν πλην άλλων και την πόλιν της Θεσσαλονίκης».
Όσο δε για την ύπαρξη «μακεδονικής» γλώσσας, κάτι τέτοιο διαψεύδεται ακόμη και από τους Βούλγαρους. «Στο 5ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας που συνήλθε στη Σόφια τη 18η Δεκεμβρίου 1948 μίλησε και ο αντιπρόεδρος του Raslog (Πιρίν) βουλευτής Mandolev και μεταξύ άλλων είπε: “όχι μόνο επέβαλαν (οι Γιουγκοσλάβοι) στους Μακεδόνες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας μίαν ακατανόητη και δύσκολη για αυτούς, τεχνητά κατασκευασθείσα και συρραφείσα γλώσσα, αλλά και έχουν τη φιλοδοξία όπως η γλώσσα αυτή αποτελέσει την επίσημη γλώσσα του πληθυσμού του Πιρίν”». Ο Κοριζής αναφέρεται και σε άλλο ένα σημαντικό γεγονός:
«Τα από του 1848 πανσλαβιστικά συνέδρια αγνόησαν εντελώς την ύπαρξη μακεδονικής εθνότητας. Το 1941 παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πανσλαβιστικό συνέδριο της Μόσχας αντιπρόσωπος των Μακεδόνων, ο D. Vlakhoff». Οπως παρατηρεί ο συγγραφέας, «οι Γιουγκοσλάβοι για την υλοποίηση των σκοπών τους εφηύραν τη μακεδονική ενότητα εντός της λαϊκής δημοκρατίας της Μακεδονίας μέσα στα πλαίσια της ομόσπονδης λαϊκής δημοκρατίας της Μακεδονίας”».

Νίκου Σταματάκη : ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ




ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΠΟΥΛΗΘΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Του Νίκου Σταματάκη*

Πέρασαν 25 ολόκληρα χρόνια από τότε που η Ομογένεια της Αμερικής κατέβηκε για τελευταία φορά στο δρόμο για τα εθνικά θέματα – και επρόκειτο για το όνομα της Μακεδονίας.  Η μοίρα τότε με είχε φέρει πολύ κοντά στις εξελίξεις, καθώς ολοκλήρωνα τη διδακτορική μου έρευνα στο θέμα των εθνικών ταυτοτήτων – και μάλιστα με ειδική αναφορά στην «εθνική παρθενογένεση».  Με συγκίνηση θυμάμαι ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος διάβασε ολόκληρες παραγράφους από το άρθρο, που μόλις είχα γράψει στην τελευταία συγκέντρωσή μας έξω από τα Ηνωμένα Εθνη (είχα τότε την επιμέλεια του κύριου άρθρου του Εθνικού Κήρυκα…)  Σε σειρά προηγούμενων άρθρων είχα καταδείξει τους κινδύνους που διέτρεχε ο Ελληνισμός από τα φαινόμενα «εθνικής παρθενογένεσης». Στην Κύπρο αποφύγαμε, ελπίζω οριστικά, με πολύ κόπο, αυτό τον κίνδυνο όταν (με πρωτεργάτη το «Νεοκυπριακό Συνδεσμο») ήδη από το 1975 κάποιοι επεδίωκαν να πείσουν ότι Έλληνες και Τούρκοι της Κύπρου ήταν απόγονοι… των Φοινίκων.  Στο θέμα των Σκοπίων το όνομα – αντί «να ξεχασθεί», όπως έλεγε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης – επανήλθε απειλητικό και πιθανότατα θα μας κατεβάσει σύντομα και πάλι στους δρόμους.  Γιατί άραγε; Ποια ήταν τα μεγαλύτερα ελληνικά σφάλματα;
Το σπουδαιότερο – ανάμεσα σε αμέτρητα πολιτικά και διπλωματικά λάθη – ήταν το ότι δεν δόθηκε σημασία ανάλογη με το όνομα στο θέμα της ταυτότητας και του αλυτρωτισμού και δεν προτάχθηκε η επίλυση τους πριν συζητηθεί το ονοματολογικό. Οι «εθνικές ταυτότητες» δεν έχουν καμία σχέση με την «βάπτιση» (κάκιστη η παρομοίωση που έκανε ο Ελληνας Υπ.Εξ), αλλά χτίζονται σε βάθος χρόνου.  «Η νεαρά» μπορεί να «έχει βαπτιστεί πριν από 25 χρόνια», όπως είπε ο κ Κοτζιάς, αλλά η ονοματοδοσία ήταν προσωρινή και η αλήθεια είναι ότι πήρε (εν μέρει) το όνομα της γειτόνισσάς της (ελληνική Μακεδονία) λόγω μη συμφωνίας των νονών της…  Και ανέλαβε την  υποχρέωση να αλλάξει το όνομα.  Αντί αυτού, άρχισε να φτιασιδώνεται επιδεικτικά για να μοιάσει στην γειτόνισσά της, με σκοπό κάποια στιγμή να καταπατήσει το διπλανό οικόπεδο… Αντί λοιπόν να επιμείνουμε σε σαφείς και συγκεκριμένες διαδικασίες αλλαγής των «φτιασιδωμάτων», δηλ. της πλαστής εθνικής ταυτότητας των Σκοπιανών (πχ. τα σχολικά βιβλία και τη διδασκαλία της ιστορίας, τα δημόσια σύμβολα, τους χάρτες και τα αγάλματα) και να τις περιλάβουμε στην «ενδιάμεση συμφωνία» του 1995, αμελήσαμε ή δεν επιμείναμε αρκετά.  Αποτέλεσμα: Mετά το 1995, μια ακόμα γενιά νεαρών της ΠΓΔΜ ανατράφηκε με ψέματα, ότι είναι δήθεν απόγονοι του Αλεξάνδρου και με άκρατο αλυτρωτισμό…
Αυτό μας όμως το λάθος δεν σημαίνει ότι πρέπει ΤΩΡΑ να ξεπουλήσουμε το όνομα της Μακεδονίας και την ελληνική ιστορία της. Και να γιατί:
1) Εκείνοι που πρέπει να αισθάνονται πίεση υποχώρησης και αλλαγής είναι οι δράστες του εγκλήματος κατά της ελληνικής ιστορίας και όχι τα θύματα.  Η Ελλάδα δεν επείγεται και μπορεί να αναμένει ακόμα μια δεκαετία για οριστική και καθαρή λύση.  Οι σκοπιανοί σφετεριστές της Ελληνικής Ιστορίας, οι απόγονοι και διάδοχοι των κομμουνιστών, δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα, επειδή θα διαλυθούν «εις τα εξ ων συνετέθησαν».  Τη στιγμή που δύο αλβανόφωνοι υπουργοί της κυβέρνησης Ζάεφ αποχώρησαν πριν λίγες μέρες ακριβώς με την αιτιολογία ότι η νέα κυβέρνηση ακολουθεί «απαράλλαχτη πολιτική στο θέμα της ονομασίας», εμείς γιατί τυφλωθήκαμε από την δήθεν διαλλακτικότητα του κ Ζάεφ; Πιστεύει κανείς ότι μετά από την καταστροφική 12ετία Γκρουέφσκι θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη σε 5-6 εβδομάδες;
2) Μπορούμε να περιμένουμε, επειδή, ό,τι ήταν να χάσουμε, το χάσαμε ήδη, καθώς ο διεθνής τύπος και κάποιοι οργανισμοί δεν υιοθέτησαν το δύσχρηστο «FYROM» και άλλοι προχώρησαν στη χρήση του «Μακεδονία» για τα Σκόπια. Αλλά να προβάλλουμε το επιχείρημα «όλος ο κόσμος τους αποκαλεί Μακεδονία» και εμείς στρουθοκαμηλίζουμε, όπως είπε η Ντόρα Μπακογιάννη, αποτελεί μέγιστο εθνικό ατόπημα. Η μόνη αναγνώριση που μετρά αληθινά για τα Σκόπια είναι της Ελλάδας, τελεία και παύλα.
3) Όσοι επείγονται – και αναφέρομαι κυρίως στις ΗΠΑ – ας ασκήσουν πιέσεις εκεί που πρέπει και ας ενισχύσουν την Ελλάδα αντί να υπονομεύουν την συνοχή της, όπως έπρατταν για χρόνια με την αποδοχή απαράδεκτων καθεστώτων, των μαφιόζων ναρκέμπορων στα Τίρανα και των μεγαλομανών φαντασιόπληκτων στα Σκόπια.  Ακόμα και αν δεν ενταχθεί το κρατίδιο αυτό στο ΝΑΤΟ, α) η αμερικανική βάση Bond Steel δεν θα επηρεαστεί και β) η Ατλαντική Συμμαχία δεν θα επηρεαστεί, εφόσον η ΠΓΔΜ συνορεύει με 3 νατοϊκά μέλη (Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία).  Ακόμα και εάν προσπαθήσει να προσεταιριστεί την Ρωσία, όπως έκανε ο Γκρουέφσκι, θα αποτύχει, καθώς τόσο η αλβανική μειονότητα, όσο και η σλαβική ελέγχονται από τα Τίρανα και την Σόφια…
4) Η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας είναι τώρα σαφώς ενισχυμένη, καθώς (μετά την ισλαμιστική στροφή της Τουρκίας και την ρωσο-τουρκική προσέγγιση) έχει καταστεί το ανατολικό σύνορο της Δύσης και ομφάλιος λώρος του Ισραήλ προς τη Δύση.  Παράλληλα, με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην κυπριακή και ελληνική ΑΟΖ, ο ελληνικός χώρος αποκτά τεράστια σημασία για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης.  Η οικονομική και κοινωνική κρίση δεν πρέπει να αποτελεί εμπόδιο – παρά μόνο για τους χρονίως «ηττοπαθείς».  Να θυμίσω άραγε ότι οι Βαλκανικοί θρίαμβοι της Ελλάδας ήρθαν λίγα μόλις χρόνια μετά την ήττα στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και την επιβολή διεθνούς οικονομικού ελέγχου;
5) Κατανοούμε την ανάγκη της ελληνικής διπλωματίας να κλείσει τα θέματα στα βόρεια (Αλβανία, Σκόπια) για να στραφεί στα τεράστια θέματα ανατολικά.  Αλλά δεν νοείται να υποθηκεύουμε το μέλλον της ελληνικής Μακεδονίας με προχειρότητες.  Οι Σκοπιανοί είναι αδιόρθωτοι και το απέδειξε ο ίδιος ο νέος πρωθυπουργός τους κ Ζάεφ, που μεγαλόψυχα μας έδωσε το δικαίωμα να είμαστε και εμείς απόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου!!
6) Επιπλέον, όλοι οι σλαβόφωνοι πολιτικοί των Σκοπίων (αλλά όχι οι αλβανόφωνοι), περιλαμβανομένου και του κ Ζάεφ, υπόσχονται δημοψήφισμα για την όποια λύση συμφωνηθεί, ενώ οι δικοί μας, με πρώτο τον κ Κοτζιά, το αποκλείουν ή σιωπούν.  Με τέτοιες εκβιαστικές μονομερείς καταστάσεις θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις;  Οι οιωνοί δεν είναι καθόλου καλοί…
7) Τι μήνυμα κατάντιας θα δώσουμε σε άλλες κατευθύνσεις, εάν υποχωρήσουμε ακόμα μια φορά και μάλιστα αμαχητί;  Ήδη ο Αλβανός υπ. Εξ. έθεσε επισήμως θέμα Τσαμουριάς, αναγκάζοντας τον κ Κοτζιά να τον επαναφέρει στην τάξη.  Οι Τούρκοι επίσημοι μπαινοβγαίνουν στη Θράκη κατά βούληση και συνεχίζουν με casus belli, παραβιάσεις και «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.  Εάν δεν μπορέσουμε να επιβάλλουμε τα ιστορικά μας δίκαια στο μπάσταρδο σκοπιανό κρατίδιο, πως θα αντιμετωπίσουμε τα δυσκολότερα;  Ειδικά όταν θα είναι μέλος του ΝΑΤΟ, θα έχει ίσα δικαιώματα με την Ελλάδα, και θα προβάλλει με την συνεργασία της Τουρκίας κάθε λογής αξιώσεις;  Αντίθετα, εάν τηρήσουμε διεκδικητική στάση, όπως ξεκίνησε να κάνει ο κ Κοτζιάς, ανακοινώνοντας αιγιαλίτιδα 12 μιλίων στα δυτικά και νότια και ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ Τόσκας που μίλησε για οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, δίνουμε το μήνυμα προς όλους ότι «τα παιχνίδια με την Ελλάδα τελείωσαν».
8) Τη στιγμή που η Βουλγαρική πρεσβεία στα Σκόπια παρέχει ευρωπαϊκά διαβατήρια εντός μερικών ωρών σε όποιο σλαβόφωνο το θελήσει (και μάλιστα το έχει αποκτήσει και ο πρώην πρωθυπουργός των Σκοπίων κ. Γκεοργκιέφσκι!),  γιατί εμείς βιαζόμαστε να τους βαπτίσουμε επίσημα «Μακεδόνες»;
9) Γιατί διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις αμελούν την μεγάλη ελληνική μειονότητα της ΠΓΔΜ, που αριθμεί περίπου 200.000 ελληνικής συνείδησης άτομα;  Την ίδια αδιαφορία δείξαμε και για τους Βορειοηπειρώτες και βλέπουμε καθημερινά τα τραγικά αποτελέσματα… Ενώ όλοι οι γείτονές μας χρησιμοποιούν πολιτικά τις εθνικές μειονότητές τους, εμείς πώς θα πορευθούμε στο μέλλον παραμελώντας τες;  Ας σημειώσω εδώ ότι ένα όνομα όπως το «Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία» με παράλληλη δήλωση της εθνικότητας του κάθε πολίτη (Αλβανική, Σλαβική, Ελληνική, κλπ ) – αλλά όχι ομοσπονδιακή – θα ήταν η καταλληλότερη λύση… Άλλωστε Μακεδονική εθνότητα ποτέ στην Ιστορία δεν υπήρξε…
10) Το 2008 στο Βουκουρέστι, όταν η Ελλάδα έθεσε επιτυχώς βέτο στην εισδοχή των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ,  δεν έγινε καμία συμφωνία ότι η Ελλάδα δέχεται σύνθετη ονομασία erga omnes, που να περιέχει τον όρο Μακεδονία.  Το ζήτημα αυτό ξεκαθάρισε προ ημερών σε αντιπροσωπεία Μακεδονικών οργανώσεων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλος με την πρόσθετη ιδιότητα του ως καθηγητού Διεθνούς Δικαίου.
Με τις σκέψεις αυτές καλούμε την μεγάλη Ομογένεια της Αμερικής να συσπειρωθεί γύρω από την Παμμακεδονική Ενωση (μιας και οι άλλες οργανώσεις αδρανούν και ειδικά η Ομοσπονδία Ν.Υόρκης είναι κλινικά νεκρή με την πάλαι ποτέ λάμψασα Επιτροπή Εθν. Θεμάτων να μην έχει καν συγκροτηθεί) και να διαμαρτυρηθεί προς τις αρμόδιες αμερικανικές και ελληνικές αρχές.  Ο Αρχ. Δημήτριος, Μακεδόνας στην καταγωγή, έδειξε ήδη διάθεση συμμετοχής σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και έχει λαμπρή ευκαιρία να ανακτήσει το χαμένο του γόητρο… Το όνομα και η ιστορία της Μακεδονίας δεν είναι προς παραχώρηση.

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος, που ζει και εργάζεται στη Ν.Υόρκη



 

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Θεοφάνης Γραικιώτης : Η «βαρεμένη»

Η λεωφόρος Δικαιοσύνης τότε λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου.
Δεξιά το συγκρότημα των Δικαστηρίων και της Νομαρχίας και στο βάθος ο κήπος της πλατείας Ελευθερίας
(φωτογραφία Μ.Ναλετάκης)


Η «βαρεμένη»

Γράφει ο Θεοφάνης Γραικιώτης

-Βαρεμένη;;;;;;;;;;
Η κοπελιά ξάνοιξε τον Πρόεδρο….
Ύστερα επανέλαβε
-Βαρεμένη.
-Και γι αυτό δεν ορκίζεσαι;;;;;;;;;
-Ετσά είναι.
Έξυσε το κεφάλι του ο Πρόεδρος.
Όλη η Δικονομία στο μυαλό του.
Ακόμη και η Κρητική.
Πουθενά δεν έλεγε για βαρεμένους….
-Καλά ορκιστείτε τώρα δεσποινίς μου
Η κοπελιά εξανέστη.
-Εδά δεν κατέχεις πράμα.
Τσιρία είμαι τσαί.....βαρεμένη
Ο προεδρεύων νεαρός Δικαστής αναστέναξε.
Καταλάβαινε ότι στην Κρήτη δεν αρκούσε..η Δικονομία·
Έπρεπε να ξέρει -αυτός ο παλαιοελλαδίτης= και....Κρητικά.
Κοίταξε την κοπελιά από την κορφή μέχρι τα νύχια.
Ούτε μώλωπες, ούτε αμυχές, ούτε εκδορές.
Τίποτα απολύτως
Της είπε με δυσπιστία
-Δεν μου φαίνεστε για βαρεμένη
Η κοπελιά του έδειξε με το χέρι της το σώμα της
-Ξάνοιξε εδά. Θωρρείς με ;;;;; Βαρεμένη ειμαι.
Ο Δικαστής δεν έβλεπε απολύτως τίποτα.
Τόλμησε όμως μια ερώτηση που καλλίτερα να μην την έκανε..
-Και ποιός σε βάρεσε;;;;;;;;;;;
-Το Μανωλιό. Ο άντρας μου ντε..
-Μωρέ μπράβο έτσι συμπεριφέρονται εδώ οι άντρες;;;;
Βαράνε τις γυναίκες τους;;;;;;;;;
Η κοπελιά τον κοίταξε περίεργα και με απορία είπε
-Γιάντα;;;;; Ετσά κάνουν όλοι οι σωστοί άντρες…. Βαρούνε τσι γυναίκες τους.
Το ακροατήριο -Κρητίκαροι με στιβάνια και μουστάκες- σειόταν από τα γέλια
Αυτή δεν ήταν πλέον αίθουσα Δικαστηρίου. Σκηνή ήταν. Θεατρική σκηνή
Ο νεαρός Πρόεδρος προσπαθούσε να καταλάβει
Η κοπελιά προσπαθούσε να εξηγήσει
Το ακροατήριο προσπαθούσε να μην ξεκοιλιαστεί στα γέλια.
Μάταια ο Δημόσιος κατήγορος -γνωρίζοντας ..και Κρητικά έκανε απεγνωσμένα νοήματα στον νεαρό δικαστή, που απτόητος συνέχιζε τον διάλογο.
-Συγνώμη, της είπε. Εμείς στην Πελοπόννησο τις γυναίκες μας τις σεβόμαστε και δεν τις βαρούμε ποτέ!
Τώρα ήταν η κοπελιά που, ανάμεσα στα χαχανητά του Ηρακλειώτικου ακροατηρίου, έβαλε και αυτή τα γέλια και κάρφωσε τον Πρόεδρο.
-ΨΩΜΑΤΑ. ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΤΙΣ ΒΑΡΑΤΕ!!!! Κι αν παντρευτείς μάλιστα...... ΝΑ ΤΗΝ ΒΑΡΕΣΕΙΣ ΘΕΛΕΙ!!!!
Το τι γινότανε από τα χαχανητά στο ακροατήριο ........δεν περιγράφεται
Βρε δεν πάει να βάραγε την κουδούνα ο Πρόεδρος, τα χαχανητά και το Κρητικό νταβαντούρι....ατελείωτο.
Ο νεαρός Πρόεδρος, καταράστηκε αυτούς που τον μετέθεσαν....στην Κρήτη. Κι ύστερα σκουπίζοντας τον ιδρώτα και με δυνατή φωνή είπε στο αχαλίνωτο ακροατήριο
-Το Δικαστήριον διακόπτει επ’ ολίγον την συνεδρίασιν
Και βιάστηκε να εγκαταλείψει την έδρα και να εξαφανιστεί στο μικρό δωματιάκι για τους Δικαστές.
Από κοντά και ο γνωρίζων ΚΡΗΤΙΚΑ δημόσιος κατήγορος
-Κύριε Πρόεδρε, του είπε. ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΚΡΗΤΗ κι όταν η κοπελιά λέει ότι δεν ορκίζεται γιατί είναι βαρεμένη εννοεί ότι .....είναι ΕΓΚΥΟΣ. Και ήμαρτον αλλά εσείς ψάχνατε να βρείτε αμυχές και συνεχίζατε να την ρωτάτε ποιός την βάρεσε και από πάνω τις λέτε και ότι και εσείς ...ΔΕΝ ΒΑΡΑΤΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. Ήταν δυνατόν να μην γελάσουν;;;;;;
Τώρα έσκασε στα γέλια κι ο νεαρός Δικαστής.
Δεν έφταιγε αυτός για την γκάφα του
Ας όψονται τα Κρητικά που δεν ήξερε.
Ύστερα από λίγο ανέβηκε πάλιν στην έδρα και ζήτησε ......συγνώμη από την κοπελιά και το ακροατήριο.
Έτσι για να μην τον περάσουνε και για..........βαρεμένο!!!!
ΥΓ. Το περιστατικό, ευθυμογραφικά διατυπωμένο, είναι πραγματικό και συνέβηκε σε δικαστήριο του Ηρακλείου πριν καμιά 70αριά χρόνια.